ابن سینا پزشك و فیلسوف (428 ـ 370 ه .ق.) حسينبن عبدالله سينا، مشهور به ابوعليسينا و ابنسينا، بزرگترين دانشمند
تاريخ تمدن اسلامی شناخته شده است. در اَفشَنه، نزديك بخارا، بهدنيا آمد. پدرش،
عبدالله، در دستگاه سامانيان سرداري نظامي بود و به تربيت فرزند خود اهميت بسيار
ميداد. ابنسينا کودکی نابغه بود. تا 10 سالگي قرآن را از حفظ كرد. در 16 سالگي
پزشك مشهوري شد و تا 18 سالگي همهي علوم زمان خود را فراگرفت و مايهي شگفتي
همگان شد. از همين روست كه زندگياش تا حدودي رنگ افسانه به خود گرفته است. اين
دانشمند در عصر سامانيان و غزنويان ميزيست. با سلطان محمود غزنوي روابط خوبي
نداشت و برخلاف ابوريحان، كه در دربار غزنوی ميزيست و با سلطان به سفر میرفت،
همواره از سلطان محمود دوري ميجُست. به همين سبب، هيچگاه به دربار سلطان نرفت و
بيشتر در خدمت اميران شيعي آلبويه بود. در شهرهاي گوناگون و بيشتر در همدان و
اصفهان زندگي كرد و در 58 سالگي در همدان درگذشت. ابنسينا مردي قويبُنيه و پركار
بود كه حتي در حال حرکت و سوار بر اسب، كتاب مينوشت. بيش از 200 كتاب و رساله به
او منسوب است، كه از همهي آنها دو كتاب بزرگ قانون و شفا اهميت بيشتري پيدا كرده است. قانون در زمينهي طب است و چند قرن در
دانشگاههاي اروپا تدريس ميشد. شفا نيز دانشنامهي مفصلي دربارهي رياضيات، علوم
طبيعي، منطق و فلسفه است. اين دو كتاب هنوز در سراسر جهان اسلام خوانده ميشود.
ابنسينا بهجز كتاب دانشنامهي علايي، بقيهي كتابهاي خود را به زبان عربي نوشته است.
ترجمهي لاتيني كتاب قانون او در ظرف 50 سال پس از اختراع چاپ، 15 بار تجديد چاپ
شد. در اسلام به ابنسينا شيخالرئيس و در اروپا «امير پزشكان» لقب دادهاند. در
زبان لاتيني نام او اَويسِنا است. در سال 1331، كه جشن هزارهي بوعلي در ایران
برگزار شد، مهندس سيحون، معمار معروف ايراني، بر مزار او در شهر همدان بناي
باشكوهي ساخت كه اکنون به نماد اين شهر تبدیل شده است. | برچسبها:  اين مدخل از کتاب نامآوران برداشت شده است. | |
| ^ بالا |