ابوبكر صحابي رسولخدا و نخستين خليفه (فوت: 13 ه .ق.) عبداللهبن
ابيقُحافه، مشهور به ابوبكر، از نخستين ايمانآورندگان به اسلام و از اصحاب رسول
خدا بود. در جريان هجرت شبانه و مخفیانهی
پيامبر از مكه به مدينه، با ايشان همراه شد. مشركان مكه آنها را دنبال كردند و
قصدشان كشتن پيامبر بود. آندو، دو روز در غار ثور پنهان شدند تا خطر برطرف شد. سپس به مدينه رفتند. به اين جريان، در آيهي 40 سورهي توبه
اشاره شده است. ابوبكر در جنگها نيز شركت ميكرد و پيامبر را ياري ميداد. بعد
از وفات رسولخدا ، با وجود «واقعهي غدير»، كه همه بر آن اتفاق نظر
داشتند، بر سر جانشيني آن حضرت ميان سران مهاجرين و انصار اختلاف افتاد. سرانجام
در شورايي كه در مكاني به نام سقيفهي بنيساعده تشكيل دادند، ابوبكر به جانشيني
پيامبر انتخاب گرديد و خليفهي مسلمين شد. در ابتداي خلافت ابوبكر، پارهاي از
قبايل عرب مرتد شدند و از دين برگشتند. اما ابوبكر توانست آنها را در نبردهايي
كه «جنگهاي ردّه» نام گرفت، سركوب كند. اين خليفه در 63 سالگي بر اثر بيماري از
دنيا رفت و در كنار رسول خدا به خاك
سپرده شد. او قبل از فوت، عمربن خطّاب را به جانشيني خود برگزيد. دختر ابوبكر،
عايشه، همسر پيامبر بود و محمدبن ابوبكر، فرزند او از ياران خاص حضرتعلي بهشمار
ميرفت. | برچسبها:  اين مدخل از کتاب نامآوران برداشت شده است. | |
| ^ بالا |