فنّاور و مخترع پرواز (887 ـ 810 م.)

متولد قُرطُبه‏ى اندلس يا اسپانياي امروز بود. در دوره‌اى مى‏زيست كه تمدن اسلامى اسپانيا، در اوج شكوفايى بود. در تاريخ علم اسلامى، كارهاى مهمى را به عباس‌بن فرناس نسبت داده‏اند كه مشهورترين آ‌ن‌ها كوشش براى پرواز است. او، كه آرزوى پرواز داشت، با پارچه‌ى بزرگي، كه آن را به صورت چتر درآورده بود، از مناره‌ي مسجد جامع قرطبه پايين پريد و با موفقيت بر زمين فرود آمد. در ادامه‌ي اين كار، نوعى گلايدر يا بال مصنوعى ساخت و توانست خود را از كوهي به نام جبل‏العروس، به پايين رها كند. با ‌آن‌كه در اثر اين پرواز كمرش آسيب ديد، توانست فرود بيايد. فرناس كارهاى ديگرى نيز انجام داد: نوعى ساعت آبى ساخت و روشى براى توليد شيشه از ماسه ابداع كرد كه بهتر از روش‏هاى موجود در آن زمان بود. او راه بريدن كريستال‏هاى سنگى را كشف كرد كه سبب شد ديگر اسپانيا به صدور سنگ كوارتز به مصر، براى تراش دادن، نياز نداشته باشد. در برخي كتاب‏هاى درسى مدارس عربى، عباس‌بن فرناس را نخستين كسي معرفي كرده‌اند كه پيش از عصر جديد و پيش از اتو ليليانتال، پرواز را تجربه كرد. در عراق، مجسمه‏اى از او را در مسير فرودگاه بغداد نصب كرده‌اند و يكى از حفره‏هاى كره‌ي ماه نيز به نام اين دانشمند ناميده شده است.

برداشت از مطالب این سایت با ذکر منبع بلامانع است است.